Teksas susmadı, “Forma” Sustu!

Teksas susmadı, forma sustu...


1963 yılında kuruldu Bursaspor. Uludağ’ın oksijeniyle beslenen eteklerinde.

Tarihin kalbinde. Demokrasiye, yaşantıya saygının başkentinde. Kültürlerin entegre olduğu, iç içe geçtiği hoşgörü timsali, güzide şehir Bursa’mızın takımı Bursaspor.

Vatan sevdasıyla yanıp tutuşan o yüreklerin hepsi 1963’ten beri Bursaspor için de yanıyor. Hem de aynı coşku, aynı yoğun sevgiyle.

Nereden mi biliyorum? Hissediyorum. Bana bu derin sevgiyi, bu yoğun duyguyu geçirebilen az sayıda taraftar grubundan biridir Teksas. Şehit Abdülkerim’in barışçıllığı, Paşa Selim’in coşkusu adeta tüm taraftarların eylemlerine tesir etmiştir.

Bir de “Yeşil İnciler” var. Bursa’nın ne kadar modern, ne kadar yenilikçi bir şehir olduğunu gösteriyor bizlere. Neden mi? Yeşil incilerin tamamı kadın. Coşkuyla deplasman otobüslerinde besteler söyleyerek kilometrelerce yol kat eden, çocuğunu anneannesine emanet eden, yağmurda çamurda takımını yalnız bırakmayan anneler, annelerimiz.

Bu muhteşem şehrin takımı dün, Başakşehir ile oynadı. Şampiyonlar ligi yolcusu, ön eleme oynamış, kadrosunu kuvvetlendirmiş diri bir Başakşehir ile. Zor olacaktı, herkes farkındaydı. Agu, Badu, Stancu… Bütün takım ilk dakikalardan itibaren adeta yürüdü. Koşan çok ender futbolcu vardı. Mesela Furkan. Furkan, 15 yaşından beri Bursa’da oynuyor. Kimi zaman tribünden maç izleyip ses tellerini patlatmış, kimi zaman kenarda abilerinin kaçırdıkları topları toplamış. Furkan, o tribünde oturan insanların seyirci değil, sevdalı olduğunu biliyor. Oyunda olduğu 8 dakika oradan oraya, adeta Teksas’ın, Yeşil İnciler’in elçisi gibi yırtındı durdu. 7’den 70’e, şaşırmayacağınız bir gerçek daha var: Teksas susmadı.

Kimse kusura bakmasın;

Kanat transferi yapmayan yönetim,

Behich,

Titi,

Badu,

Agu,

Ekong,

Deniz,

Barış,

John,

Stancu

Kadroda hatalı seçimler yapan Le Guen…

Hepiniz suçlusunuz. Kaybettiğiniz için değil, gol atamadığınız için hiç değil. Kimileriniz emek vermediğiniz, kimileriniz koşmadığınız, kimileriniz yazın “Forma” Teksas’ın burnunda tüterken Çeşme’de keyif çattığınız, kimileriniz Fransa’dan geç döndüğünüz, kimleriniz ise rant peşinde koşup, makam mevkii sahibi olunca çalışmadığınız için; suçlusunuz. Hem de tepeden tırnağa. Üzülerek söylüyorum; Barışın en önemli sembollerinden Şehit Abdülkerim, sahada bu tembel, aciz Bursa’yı görse gözleri dolardı.

Onlarca orta yaşta çocuk babası olmuş Bursalı, içine akıtıyor gözyaşlarını. Amatöre düşse de bırakmayacak takımını, biliyorum. Ama dokunuyor işte ona. Ses telleri yırtılırken Teksas’ın…

Kutsal saydığı o “Forma”nın susması.

Yorumlar 0

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Teksas susmadı, “Forma” Sustu!

giriş yap

parola sıfırla

Back to
giriş yap